استارتاپ‌ها

نظم قیف فروش برای استارتاپی که واحد عملیات فروش ندارد

پنج عادت که قیف فروش بنیان‌گذار را بدون مدیر CRM صادق نگه می‌دارد.

· 5 دقیقه مطالعه · ویراستار: Max

قیف فروش هر استارتاپ در مراحل اولیه یک اثر داستانی است. نه به این دلیل که بنیان‌گذاران دروغ می‌گویند، بلکه چون کسی برای صادق نگه داشتنش حقوق نمی‌گیرد.

در یک شرکت بزرگ‌تر این کار اسم دارد. واحد عملیات فروش مالک تعریف‌هاست، مراحل را مرتب می‌کند، رکوردهای کهنه را پیگیری می‌کند و به معاون فروش می‌گوید پیش‌بینی غلط است. یک استارتاپ هیچ‌کدام از این‌ها را ندارد. یک بنیان‌گذار دارد، یک صفحه‌گسترده یا نسخه رایگان یک CRM، و انگیزه‌ای قوی برای باور کردن روایت خوش‌بینانه.

نتیجه آشناست. قیف فروشی که ماه‌ها سالم به نظر می‌رسد، بعد یک فصل هیچ نتیجه‌ای نمی‌دهد، و هیچ‌کس نمی‌تواند بازسازی کند چرا.

برای درست کردنش به یک مدیر سیستم نیاز ندارید. به پنج عادت نیاز دارید که حتی اگر بد انجام شوند دوام بیاورند.

1. یک تعریف مکتوب برای هر مرحله

رایج‌ترین نقص قیف فروش بنیان‌گذاران این است که «علاقه‌مند» بسته به هفته، چهار معنای مختلف دارد.

درستش کنید: هر مرحله را به‌عنوان رویدادی قابل مشاهده که خریدار باعثش شده تعریف کنید، نه حسی که بعد از تماس داشتید. حس‌ها باد می‌کنند. رویدادها نه.

  • نه «درگیر» بلکه در 14 روز گذشته به پیامی پاسخ داده است
  • نه «واجد شرایط» بلکه صاحب بودجه و یک بازه زمانی را تأیید کرده است
  • نه «مرحله پیشنهاد» بلکه پیش‌فاکتور دریافت کرده است
  • نه «بله شفاهی» بلکه تاریخ شروع را کتبی پذیرفته است

این‌ها را در یک سند مشترک بنویسید، در کل چهار خط. محک یک تعریف خوب این است که کس دیگری بتواند قیف فروش شما را همان‌طور که شما مرتب می‌کنید مرتب کند، بی‌آنکه از شما سؤالی بپرسد.

هدف این تمرین مرتب بودن نیست. این است که به قیف فروشی که از رویدادها ساخته شده می‌شود با یک نگاه اعتماد کرد، و قیف فروشی که از برداشت‌ها ساخته شده را باید هر بار که نگاهش می‌کنید از نو محاکمه کرد.

2. هر معامله یک قدم بعدی با تاریخ دارد

معامله‌ای بدون اقدام بعدی زمان‌بندی‌شده در قیف فروش نیست. یک خاطره است.

این پرارزش‌ترین عادت این فهرست است و فقط یک فیلد لازم دارد. هر فرصت باز یک تاریخ و یک اقدام مشخص دارد: ارسال پیش‌فاکتور اصلاح‌شده، تماس پس از جلسه هیئت‌مدیره‌شان، پیگیری سؤال یکپارچه‌سازی. نه «یک احوالی بپرس». نه «پرورش سرنخ».

اگر نمی‌توانید قدم بعدی را نام ببرید، همین خودش اطلاعات است. یا معامله مرده و باید همین‌طور علامت بخورد، یا نمی‌فهمید خریدار منتظر چیست، که گفتگویی است برای امروز، نه وضعیتی برای دست نخورده ماندن.

بیشتر قیف‌های فروش بنیان‌گذاران وقتی برای اولین بار این‌طور پاک‌سازی می‌شوند، در یک بعدازظهر یک‌سوم کوچک می‌شوند. همین کوچک شدن نکته اصلی است. یک قیف کوچک‌تر و صادق، تصمیم‌های بهتری از یک قیف بزرگ و خیالی تولید می‌کند.

قیف فروش فهرست کسانی نیست که شاید بخرند. فهرست گفتگوهایی است که تا تاریخ مشخصی به کسی بدهکارید.

3. یک قاعده سفت‌وسخت برای بالای قیف

نظم خیلی پیش از آنکه در میانه قیف شکست بخورد، در ورودی شکست می‌خورد.

درخواست‌های تازه از WhatsApp، ایمیل، فرم وب، Telegram، LinkedIn بنیان‌گذار و گاهی تماسی که در تاکسی جواب داده شده می‌رسند. نیمی از آن‌ها هرگز به قیف فروش نمی‌رسند، و نیمی که می‌رسند بدون جزئیات لازم برای ارزیابی می‌رسند.

دو قاعده بیشتر این را پوشش می‌دهد.

همه چیز همان روز در یک جا ثبت می‌شود. یک صندوق ورودی، یک تابلو، یک صفحه‌گسترده. کانال مهم نیست؛ رکورد مهم است. معامله‌ای که فقط در یک رشته پیام شخصی وجود دارد، وجود ندارد.

هیچ چیز بدون اطلاعات پایه ارزیابی وارد نمی‌شود. چه کسی هستند، چه می‌خواهند، اندازه تقریبی، بازه زمانی. جمع کردن این‌ها کاری مکانیکی است که به بنیان‌گذار نیاز ندارد، و به همین دلیل اولین چیزی است که ارزش خودکارسازی دارد — یک پاسخ فوری که سؤال‌های ارزیابی استاندارد را می‌پرسد، هم پاسخ را سریع‌تر می‌کند و هم رکورد را پر می‌کند. ابزارهایی که روی کانال‌های پیام‌رسان قرار می‌گیرند، از جمله Axelion، عمدتاً برای این وجود دارند که جلوی نشت همین لایه را بگیرند.

4. یک مرور هفتگی بیست‌دقیقه‌ای

عملیات فروش در یک استارتاپ یک رویداد تکراری در تقویم است، نه یک آدم.

هفته‌ای یک بار، تنها یا با هم‌بنیان‌گذار، همه معامله‌های باز را مرور کنید و چهار کار انجام دهید.

  1. جلو ببرید یا ببندید. هر معامله یا مرحله‌اش عوض می‌شود، یا قدم بعدی تازه‌ای با تاریخ می‌گیرد، یا باخته اعلام می‌شود. هیچ معامله‌ای دو بار دست‌نخورده نمی‌ماند.
  2. معامله‌های باخته را درست ببندید. با دلیلی یک‌کلمه‌ای: قیمت، زمان، رقیب، سکوت، بی‌بودجگی. فیلد دلیل برای یک معامله بی‌ارزش است و در چهل معامله فوق‌العاده ارزشمند.
  3. پنج معامله قدیمی را بررسی کنید. معامله‌ها بد پیر می‌شوند. آن‌هایی که بیش از همه مانده‌اند تقریباً همیشه همان‌هایی هستند که درباره‌شان به خودتان دروغ می‌گویید.
  4. به زمان اولین پاسخ نگاه کنید. یک عدد برای هفته. اگر رو به بالا می‌رود، قیف فروش یک ماه بعد دنبالش می‌آید، به همان دلایلی که در پژوهش Lead Response Management به سرپرستی پروفسور جیمز اولدروید مستند شده است.

بیست دقیقه، هر هفته، بدون استثنا. انضباط از ابزار مهم‌تر است.

5. چرا را ثبت کنید، نه فقط چه را

ارزش ثانویه یک قیف فروش تمیز این است که چیزی به شما یاد می‌دهد.

دو عادت متن آزاد داشته باشید. برای هر معامله باخته، یک جمله درباره آنچه خریدار واقعاً گفت. برای هر معامله برده، یک جمله درباره آنچه باعث تصمیمش شد. هر دو، همان موقع، با زبان خریدار و نه زبان شما، در رکورد ثبت می‌شوند.

پس از سی چهل معامله، این جمله‌ها مفیدترین سند شرکت‌اند. به شما می‌گویند کدام اعتراض تکرار می‌شود، کدام درخواست قابلیت تقاضای واقعی است و نه یک صدای بلند، و کدام بخش بازار بدون اصطکاک بسته می‌شود. این پایه شواهد برای قیمت‌گذاری، جایگاه‌یابی و تصمیم درباره اینکه کی استخدام فروشنده منطقی است است.

این چه چیزی نیست

هیچ‌کدام از این‌ها به مدیر CRM، روش فروش یا نرم‌افزاری با قیمت به ازای هر کاربر نیاز ندارد.

به چهار تعریف مرحله، یک قدم بعدی با تاریخ برای هر معامله، یک نقطه ورود برای درخواست‌های تازه، یک مرور هفتگی بیست‌دقیقه‌ای و دو جمله برای هر معامله بسته‌شده نیاز دارد. یک صفحه‌گسترده همه این‌ها را در خود جا می‌دهد. نسخه رایگان یک CRM، یک تابلوی کانبان یا یک سند مشترک هم.

حالت شکست هرگز ابزار نیست. این است که قیف فروش بی‌سروصدا، در حدود شش هفته، دیگر واقعیت را توصیف نمی‌کند و هیچ‌کس متوجه نمی‌شود تا وقتی که پیش‌بینی متوجه شود.

Axelion در چند ثانیه و در تمام ساعات شبانه‌روز پاسخ می‌دهد. در چت سایت شما جواب می‌دهد، محصول مناسب را از روی صفحه‌های شما پیشنهاد می‌کند، هر سرنخ را ذخیره می‌کند و موارد پیچیده را به تیم شما می‌سپارد. WhatsApp و Telegram در پلن Business. آن را روی سایت خودتان ببینید ←

مقاله‌های مرتبط

استارتاپ‌ها: کی فروشنده استخدام کنیم و کی نهجان سالم به در بردن از موج تقاضا پس از عرضه محصول

→ همه مقاله‌ها