پیش از فروش

زمان صدور پیش‌فاکتور: ساعت دومی که هیچ‌کس اندازه نمی‌گیرد

همه زمان اولین پاسخ را می‌سنجند. اما فاصله میان علاقه تا پیش‌فاکتور قابل پرداخت است که به فروش تبدیل می‌شود.

· 4 دقیقه مطالعه · ویراستار: Max

بیشتر تیم‌های فروش حالا عدد اول را می‌شناسند. به یک سرنخ ورودی ظرف چند دقیقه پاسخ دهید، نه چند ساعت، تا احتمال رسیدن به آن خریدار و ارزیابی‌اش به‌شدت بالا برود. پژوهش Lead Response Management به سرپرستی پروفسور جیمز اولدروید این نکته را به‌روشنی نشان داد و مقاله «The Short Life of Online Sales Leads» در Harvard Business Review آن را به ارائه‌های هیئت‌مدیره کشاند. سرعت اولین پاسخ حالا شاخصی است با کاشی مخصوص خودش در داشبورد.

ساعت دومی هم هست که تقریباً هیچ‌کس به آن نگاه نمی‌کند. از لحظه‌ای شروع می‌شود که مشتری نیت واقعی نشان می‌دهد — «40 عدد، با تحویل در لیسبون، چقدر می‌شود؟» — و وقتی متوقف می‌شود که سندی برسد که واقعاً بتواند بر اساسش پرداخت کند. قیمت، تعداد، شرایط تحویل، تاریخ اعتبار، روش پرداخت.

همین بازه دوم است که بیشتر معامله‌ها بی‌سروصدا در آن می‌میرند.

چرا اولین پاسخ شما را خوش‌نما نشان می‌دهد

تولید یک پاسخ اول سریع ارزان است. «ممنون که پیام دادید، با تیم بررسی می‌کنم» چهار ثانیه طول می‌کشد و هیچ چیز را جلو نمی‌برد. تیکت زمان پاسخ را می‌بندد و یک انتظار تازه و نامرئی باز می‌کند.

مشتری یک تأخیر پیوسته را تجربه می‌کند. میان تعهد زمانی اعلام دریافت شما و فرایند صدور پیش‌فاکتورتان فرقی نمی‌گذارد. ساعت 9:14 یک سؤال تجاری پرسید و پنجشنبه یک پاسخ تجاری گرفت.

در همین حال، خریداری که به شما پیام می‌دهد معمولاً هم‌زمان به دو سه تأمین‌کننده دیگر هم پیام می‌دهد. کسی که اول یک عدد قابل پرداخت برمی‌گرداند، قیمت مرجع و انتظار مرجع را تعیین می‌کند. بقیه در برابر سندی مذاکره می‌کنند که از قبل وجود دارد.

اولین پاسخ برایتان توجه می‌خرد. اولین پیش‌فاکتور برایتان معامله را.

ساعت‌ها واقعاً صرف چه می‌شوند

وقتی تیم‌ها صادقانه زمان فرایند صدور پیش‌فاکتور خودشان را اندازه می‌گیرند، تأخیر به‌ندرت یک مانع بزرگ است. زنجیره‌ای از دست‌به‌دست شدن‌های کوچک و به ظاهر معقول است.

  • کارشناس فروش به جزئیاتی نیاز دارد که مشتری خودش نگفته است: تعداد، مقصد، پیکربندی، شخص حقوقی صادرکننده فاکتور.
  • آن سؤال فرستاده می‌شود و مشتری چهار ساعت بعد پاسخ می‌دهد، وقتی کارشناس در جلسه است.
  • قیمت‌گذاری به بررسی نیاز دارد — سطح حجمی، موجودی فعلی، برآورد هزینه ارسال، تأیید یک تخفیف.
  • خود سند به‌صورت دستی در قالبی ساخته می‌شود که آخرین بار در ماه مارس کسی به‌روزش کرده است.
  • از صندوق ایمیلی فرستاده می‌شود که مشتری به آن نگاه نمی‌کند، چون گفتگو در WhatsApp شروع شده بود.

هیچ‌کدام از این مراحل نامعقول نیست. با هم، یک پاسخ تجاری ده‌دقیقه‌ای را به فرایندی دوروزه تبدیل می‌کنند، و فقط در ساعت اداری و در یک منطقه زمانی اجرا می‌شوند.

اندازه‌گیری ساعت دوم

بازه‌ای را که ثبت نمی‌کنید نمی‌توانید بهتر کنید. با تعریف دقیق دو رویداد شروع کنید.

  1. زمان نیت. اولین پیامی که در آن مشتری یک محصول، یک تعداد یا یک بودجه را نام می‌برد یا می‌پرسد چیزی چقدر قیمت دارد. نه اولین پیام به‌طور کلی.
  2. زمان پیش‌فاکتور قابل پرداخت. لحظه‌ای که سندی از سمت شما خارج می‌شود که قیمتی در آن است که مشتری می‌تواند بدون پرسیدن سؤال تکمیلی بر اساسش اقدام کند.

بعد این فاصله را برای هر معامله‌ای که به پیش‌فاکتور رسیده اندازه بگیرید و به توزیع نگاه کنید، نه به میانگین. میانگین دنباله توزیع را پنهان می‌کند، و زیان‌ها در همین دنباله متمرکزند. میانه و صدک نودم را کنار هم گزارش کنید.

دو عدد همراه، تصویر را مفید می‌کنند:

  • رفت‌وبرگشت‌ها تا پیش‌فاکتور. چند پیام رد و بدل شد تا اطلاعات کافی برای قیمت دادن داشتید. سه یا بیشتر معمولاً یعنی فرایند پذیرش شما یک فیلد لازم را کم دارد، نه اینکه مشتریان مبهم‌اند.
  • پیش‌فاکتورهایی که هرگز ارسال نشدند. گفتگوهایی که نیت روشنی نشان دادند و هرگز به سندی نرسیدند. این ناخوشایندترین عدد قیف است و آموزنده‌ترینش.

فشرده کردنش

وقتی این بازه دیده شد، راه‌حل‌ها بی‌زرق‌وبرق و عمدتاً ساختاری‌اند.

همه چیز را یک‌جا بپرسید. بیشتر پیش‌فاکتورها روی دو سه واقعیت گمشده گیر می‌کنند. بفهمید کدام‌ها، و به‌جای اینکه یکی‌یکی کشفشان کنید، در اولین تبادل جمعشان کنید.

موارد رایج را از پیش مجاز کنید. اگر هشتاد درصد پیش‌فاکتورهای شما در یک محدوده قیمت شناخته‌شده با شرایط استاندارد قرار می‌گیرند، نباید پشت تأیید یک انسان در صف بمانند. تأیید را برای استثناهایی نگه دارید که واقعاً به قضاوت نیاز دارند — دامنه کار سفارشی، حجم غیرمعمول، شرایط پرداخت غیراستاندارد.

همان جایی پیش‌فاکتور بدهید که گفتگو در جریان است. سندی که در کانالی می‌رسد که مشتری همین حالا از آن استفاده می‌کند باز می‌شود. سندی که از او می‌خواهد به حساب ایمیلی سر بزند که اتفاقاً برای فرار از آن، رشته پیام‌رسان را باز کرده بود، باز نمی‌شود.

قالب را به‌روز و قابل پر شدن خودکار نگه دارید. اسناد دست‌ساز کند و ناهماهنگ‌اند، و ناهماهنگی سؤال‌های روشن‌کننده تولید می‌کند که ساعت را از نو به کار می‌اندازند.

ساعت‌هایی را که نیرو ندارید پوشش دهید. درخواستی که جمعه ساعت 19:40 می‌رسد و صبح دوشنبه قیمت می‌گیرد، شصت ساعت در صف مانده است. این‌جاست که پاسخ اول خودکار جایگاهش را به دست می‌آورد: Axelion در هر ساعتی با قیمت‌ها و شرایطی که در صفحه‌های شما آمده پاسخ می‌دهد، جزئیات جاافتاده را جمع می‌کند و درخواست را همراه با کل گفتگو به تیم شما می‌سپارد؛ به این ترتیب خریدار همان جمعه عصر قیمت را دارد و تیم شما دوشنبه را با یک درخواست کامل شروع می‌کند.

وقتی کوتاه‌تر می‌شود چه تغییری می‌کند

کوتاه کردن ساعت دوم کاری بیش از بردن مسابقه انجام می‌دهد. شکل گفتگو را تغییر می‌دهد.

مشتری‌ای که سندی مشخص در دست دارد، سؤال‌های مشخص می‌پرسد — درباره تاریخ تحویل، شرایط پرداخت، اینکه مدلی موجود است یا نه. مشتری‌ای که هنوز منتظر است چیزی نمی‌پرسد، چون چیزی برای واکنش نشان دادن وجود ندارد. پیش‌فاکتور همان چیزی است که یک درخواست مبهم را به مذاکره تبدیل می‌کند.

مشکلات قیمت‌گذاری خودتان را هم آشکار می‌کند. تیم‌هایی که صدور پیش‌فاکتور را خودکار می‌کنند معمولاً کشف می‌کنند که قوانینشان هرگز نوشته نشده بود و فقط در ذهن سه نفر بود. نوشتنشان ناخوشایند است و تقریباً همیشه ارزشش را دارد.

با اندازه‌گیری این بازه برای سی معامله آخر شروع کنید. اگر نمی‌توانید آن را از روی سوابقتان بازسازی کنید، یافته همین است.

Axelion در چند ثانیه و در تمام ساعات شبانه‌روز پاسخ می‌دهد. در چت سایت شما جواب می‌دهد، محصول مناسب را از روی صفحه‌های شما پیشنهاد می‌کند، هر سرنخ را ذخیره می‌کند و موارد پیچیده را به تیم شما می‌سپارد. WhatsApp و Telegram در پلن Business. آن را روی سایت خودتان ببینید ←

مقاله‌های مرتبط

سؤال‌های ارزیابی که خریدار را کلافه نمی‌کنندWhatsApp سیاست پیام‌رسانی تجاری خود را به‌روز کرد: نام کاربری اکنون اطلاعات تماس به شمار می‌آید

→ همه مقاله‌ها