عملیات

کیفیت داده‌های CRM از اولین پیام شروع می‌شود

داده‌های سرنخ واقعاً کجا خراب می‌شوند و چطور همان لحظه ثبت، درستشان کنیم.

· 5 دقیقه مطالعه · ویراستار: Max

هر شرکتی که بیش از دو سال CRM داشته، دیر یا زود به همین گفتگو می‌رسد. کسی گزارشی می‌گیرد، اعداد غلط به نظر می‌رسند و بحث به یک پروژه پاک‌سازی می‌کشد. حذف موارد تکراری، یکدست کردن فیلدها، یک مشاور، یک مهاجرت.

پروژه‌های پاک‌سازی حدود یک فصل جواب می‌دهند. بعد داده‌ها دوباره خراب می‌شوند، چون در جایی که داده وارد سیستم می‌شد هیچ چیز تغییر نکرده است.

داده بد در CRM تقریباً هیچ‌وقت مشکل پایگاه داده نیست. مشکل ثبت است.

خرابی واقعاً کجا اتفاق می‌افتد

یک سرنخ را از گزارشی که غلط به نظر می‌رسد به عقب دنبال کنید؛ معمولاً به یکی از چهار جا می‌رسید.

فرم خیلی کم پرسیده است. نام، ایمیل، پیام. بقیه چیزها — اندازه شرکت، نوع کاربرد، زمان‌بندی، محدوده بودجه، کدام خط محصول — باید بعداً توسط کسی که یک پاراگراف را می‌خواند حدس زده شود، یا اصلاً هیچ‌وقت ثبت نمی‌شود.

فرم خیلی زیاد پرسیده است. شکست معکوس، و رایج‌تر از آنچه مردم قبول دارند. چهارده فیلد اجباری در فرم اولین تماس، داده غنی تولید نمی‌کند. فرم‌های نیمه‌کاره و پاسخ‌های ساختگی تولید می‌کند. «شرکت: شسیب» یک داده نیست.

کسی بعداً آن را تایپ کرده است. فروشنده تماسی را تمام می‌کند و آنچه را به یاد دارد، با هر قالبی که دوست دارد، وارد می‌کند. یکی می‌نویسد «آلفا با مسئولیت محدود»، دیگری «شرکت آلفا (مسئولیت محدود)»، سومی «آلفا». حالا سه شرکت وجود دارد.

کانال اصلاً مرحله ثبت نداشته است. درخواست از طریق WhatsApp رسیده، یا به‌صورت پاسخ به یک خبرنامه. پیش از آنکه به یک رکورد تبدیل شود به گفتگو تبدیل شده، و تا کسی به فکر CRM بیفتد، جزئیات مفید چهل پیام عقب‌تر بوده است.

CRM فرسوده نمی‌شود. فقط فرایند ثبتی را که هرگز طراحی نشده، با دقت بازتاب می‌دهد.

چرا این موضوع به شکلی گران است که گزارش‌ها نشان نمی‌دهند

هزینه آشکار، پیش‌بینی بد است. هزینه‌های کمتر آشکار بزرگ‌ترند.

مسیریابی شکست می‌خورد. سرنخی که باید به تیم مشتریان سازمانی برود، به صف عمومی می‌رود چون کسی تعداد کارکنان را ثبت نکرده است. پیگیری شکست می‌خورد. نمی‌توانید پیام دوم مرتبطی برای کسی بفرستید که هیچ‌وقت مشکلش را ننوشته‌اید، پس یک پیام کلی می‌فرستید و عملکردش هم مثل یک پیام کلی است.

سرعت پاسخ هم شکست می‌خورد، و این همان ارتباطی است که از چشم مردم پنهان می‌ماند. پژوهش‌ها درباره پاسخ به سرنخ، از جمله پژوهش Lead Response Management به سرپرستی پروفسور جیمز اولدروید، بارها نشان داده‌اند که وقتی اولین پاسخ از چند دقیقه به چند ساعت می‌لغزد، احتمال ارزیابی موفق چقدر شدید افت می‌کند. سرنخی که در صف اشتباه می‌نشیند، یا نام شرکتی برای جست‌وجو ندارد، منتظر می‌ماند تا کسی بفهمد چیست. این تأخیر یک مشکل داده است در لباس یک مشکل سرعت.

بخش‌بندی هم بی‌صدا شکست می‌خورد. چیزی را که ثبت نکرده‌اید نمی‌توانید تحلیل کنید، پس کل سؤال‌ها — کدام صنعت بهتر تبدیل می‌شود، کدام کانال بزرگ‌ترین سفارش‌ها را می‌آورد — هرگز پرسیده نمی‌شوند.

در نقطه ثبت درستش کنید

اصل این است که ساختاردهی را تا جای ممکن جلو بیاورید، در حالت ایده‌آل به اولین تبادل پیام، و سهم مشتری را طوری طراحی کنید که حس یک گفتگو بدهد، نه یک فرم.

در گفتگو بپرسید، نه در فرم. فرم اولیه را حداقلی نگه دارید — به اندازه برقراری تماس. بعد بگذارید اولین پاسخ کار ارزیابی را انجام دهد. «چه تعدادی مدنظرتان است و تا کی لازمش دارید؟» در یک رشته پیام سؤالی طبیعی است و در یک صفحه فرود، مانع. اینجاست که یک پاسخ‌دهنده خودکار اولیه واقعاً جایگاهش را به دست می‌آورد: می‌تواند دو سه سؤال مهم را بپرسد، وقتی خریدار هنوز حواسش جمع است، و ابزاری مثل Axelion پاسخ‌ها را مستقیم در فیلدهای ساختاریافته می‌نویسد، نه اینکه آن‌ها را در قالب متن آزاد رها کند.

استخراج کنید، دوباره تایپ نکنید. بیشتر آنچه لازم دارید از قبل در پیام خود مشتری هست. نام شرکت در دامنه ایمیل. تعداد، شهر و مهلت در متن. این‌ها را خودکار بیرون بکشید و رکوردی ازپیش‌پرشده برای تأیید جلوی کارشناس بگذارید، نه یک رکورد خالی برای تکمیل. تأیید چند ثانیه طول می‌کشد؛ رونویسی چند دقیقه، و اغلب انجام نمی‌شود.

هنگام نوشتن یکدست کنید، نه هنگام گزارش‌گیری. کشورها، ارزها، قالب شماره تلفن، پسوند نام شرکت‌ها — قاعده را وقتی رکورد ساخته می‌شود اعمال کنید. پاک‌سازی بعدی یعنی پاک‌سازی برای همیشه.

از یک کلید هویتی واحد استفاده کنید. فیلدی را انتخاب کنید که مشتری را در همه کانال‌ها شناسایی می‌کند، معمولاً نشانی ایمیل یا شماره تلفن، و کاری کنید که همه کانال‌ها بر اساس آن بنویسند. یک رشته پیام WhatsApp و یک رشته ایمیل از یک خریدار باید به یک رکورد برسند. بدون این، تکرار رکوردها یک ریسک نیست، یک قطعیت است.

سؤال را ثبت کنید، نه فقط مخاطب را. آنچه مشتری واقعاً خواسته، با کلمات خودش، عیناً کنار فیلدهای ساختاریافته نگه دارید. ساختار گزارش‌گیری را ممکن می‌کند؛ جمله خام قضاوت را.

ثبت خوب در عمل چه شکلی دارد

یک رکورد اولین تماس کارآمد تقریباً این شکل را دارد، و بیشترش بدون اینکه انسانی چیزی تایپ کند پر می‌شود.

  1. هویت — نام، ایمیل، تلفن، شرکت؛ یکدست‌شده و مقایسه‌شده با رکوردهای موجود برای حذف تکرار.
  2. نیت — آنچه خواسته‌اند، عیناً، به‌علاوه یک دسته از فهرستی ثابت که شما کنترلش می‌کنید.
  3. واقعیت‌های ارزیابی — تعداد، زمان‌بندی، مقصد، نشانه بودجه. هر چیزی که فرایند فروش شما واقعاً برای اولویت‌بندی استفاده می‌کند. نه بیشتر.
  4. منبع — کانال، کمپین، صفحه ارجاع‌دهنده. خودکار ثبت می‌شود، هرگز حدس زده نمی‌شود.
  5. زمان اولین پاسخ — تا بتوانید مهم‌ترین چیز را اندازه بگیرید.

پنج گروه. اگر فرم یا روال پذیرش شما پیش از ورود یک انسان به‌طور محسوسی بیش از این جمع می‌کند، دارید نرخ تکمیل را با فیلدهایی معاوضه می‌کنید که هرگز استفاده نمی‌کنید.

با ممیزی شروع کنید، نه مهاجرت

پیش از خرید هر چیزی، پنجاه سرنخ آخر را بردارید و سه چیز را بررسی کنید: چند تا نام شرکت قابل استفاده دارند، چند تا به اندازه کافی اطلاعات ثبت‌شده دارند که کسی بتواند بدون باز کردن رشته پیام اولویت‌بندی‌شان کند، و چند تا اصلاً زمان اولین پاسخ دارند.

این تمرین معمولاً نشان می‌دهد کجا باید مداخله کنید، و تقریباً همیشه جلوی در ورودی است، نه داخل پایگاه داده. مرحله ثبت را درست کنید تا پروژه پاک‌سازی دیگر یک رویداد سالانه نباشد.

ببینید داده‌های اولین تماس در صفحه محصول چطور ساختاردهی می‌شوند، یا درباره سرعت پاسخ بیشتر بخوانید.

Axelion در چند ثانیه و در تمام ساعات شبانه‌روز پاسخ می‌دهد. در چت سایت شما جواب می‌دهد، محصول مناسب را از روی صفحه‌های شما پیشنهاد می‌کند، هر سرنخ را ذخیره می‌کند و موارد پیچیده را به تیم شما می‌سپارد. WhatsApp و Telegram در پلن Business. آن را روی سایت خودتان ببینید ←

مقاله‌های مرتبط

انتقال به کارشناس: قاعده‌ای که خودکارسازی را صادق نگه می‌داردسنجش دستیار فروش هوش مصنوعی: چهار عددی که اهمیت دارند

→ همه مقاله‌ها