ต้นทุน

ฝ่ายขายแบบ 24/7 มีต้นทุนจริงเท่าไร

เงินเดือน กะการทำงาน การฝึกอบรม การลาออก เวลาว่างงาน ตัวเลขที่ต้องคำนวณก่อนนำไปเทียบกับซอฟต์แวร์

· อ่าน 4 นาที · บรรณาธิการ: Max

บริษัทขนาดเล็กมักเปรียบเทียบซอฟต์แวร์กับเงินเดือน ซอฟต์แวร์ราคาไม่กี่ร้อยต่อเดือน คนหนึ่งคนราคาไม่กี่พัน และการเปรียบเทียบก็ดูเหมือนได้ข้อสรุปก่อนที่ใครจะเปิดสเปรดชีตเสียอีก

การเปรียบเทียบนี้ผิดทั้งสองทาง และมักผิดไปมาก เงินเดือนไม่ใช่ต้นทุนของฝ่ายขาย และการครอบคลุมเวลาก็ไม่ใช่สิ่งที่เงินเดือนหนึ่งตำแหน่งซื้อได้ ก่อนตัดสินใจอะไร ควรคำนวณตัวเลขให้ถูกต้องสำหรับธุรกิจของคุณเอง

การครอบคลุมเวลาเป็นปัญหาเรื่องจำนวนคน ไม่ใช่เรื่องเงินเดือน

เริ่มจากสิ่งที่เจ้าของธุรกิจมักนับผิดบ่อยที่สุด นั่นคือชั่วโมง

หนึ่งสัปดาห์มี 168 ชั่วโมง พนักงานเต็มเวลาหนึ่งคน เมื่อหักวันลาพักร้อน ลาป่วย และวันหยุดตามกฎหมายแล้ว จะครอบคลุมได้อย่างแน่นอนราว 35 ถึง 40 ชั่วโมง คิดเป็นประมาณหนึ่งในสี่ของสัปดาห์ และเป็นหนึ่งในสี่ที่ลูกค้าของคุณก็ทำงานอยู่เช่นกัน

การครอบคลุมตลอด 24 ชั่วโมงอย่างแท้จริงสำหรับตำแหน่งเดียว จึงต้องใช้คนราวสี่ถึงห้าคนเมื่อคิดรวมวันลาและการส่งต่องาน ในประเทศส่วนใหญ่ ไม่ใช่สองคน และไม่ใช่ "ใครสักคนเช็กโทรศัพท์ตอนเย็น"

นี่คือเหตุผลที่ธุรกิจขนาดเล็กส่วนใหญ่ไม่ได้จัดคนประจำตลอด 24/7 และก็ไม่ควรทำด้วย คำถามที่สำคัญไม่ใช่จะจ้างห้าคนไหวได้อย่างไร แต่คืออะไรเกิดขึ้นกับข้อความที่เข้ามาในช่วง 128 ชั่วโมงที่ไม่มีใครดูอยู่

ต้นทุนเต็มของหนึ่งตำแหน่ง

ทีนี้ลองคิดต้นทุนของตำแหน่งกะกลางวันหนึ่งตำแหน่งอย่างตรงไปตรงมา เงินเดือนคือส่วนที่มองเห็นได้

  • เงินสมทบของนายจ้างและภาษีเงินเดือน ขึ้นอยู่กับประเทศ ส่วนนี้เพิ่มเปอร์เซ็นต์ที่สูงพอสมควรบนเงินเดือนรวมก่อนจะมีรายการอื่น
  • พื้นที่ทำงาน โต๊ะ แล็ปท็อป สายโทรศัพท์ ที่นั่งผู้ใช้ซอฟต์แวร์ และส่วนแบ่งค่าเช่า ค่าสาธารณูปโภค และค่าประกันภัย
  • เวลาของผู้บริหาร ต้องมีคนสรรหา รับเข้าทำงาน ตรวจงาน และจัดการปัญหา เวลานั้นก็มีเงินเดือนผูกอยู่เช่นกัน และมักแพงกว่า
  • เครื่องมือ ที่นั่งผู้ใช้ CRM ระบบโทรศัพท์ แพลตฟอร์มส่งข้อความ และอะไรก็ตามที่ตำแหน่งนี้ต้องใช้ ซึ่งคิดราคาต่อผู้ใช้

ตัวคูณจากเงินเดือนพื้นฐานแตกต่างกันไปตามประเทศและอุตสาหกรรม จึงอย่ายืมหลักการคร่าว ๆ ของคนอื่นมาใช้ ดึงข้อมูลเงินเดือนและค่าใช้จ่ายส่วนกลางย้อนหลังสิบสองเดือนของคุณเอง แล้วหารด้วยจำนวนพนักงาน โดยทั่วไปตัวเลขจะสูงกว่าที่เจ้าของธุรกิจคาดไว้

ช่วงเรียนรู้งาน การลาออก และต้นทุนของการทำซ้ำสองรอบ

พนักงานใหม่ในตำแหน่งขายหรือซัพพอร์ตไม่ได้ทำงานได้เต็มที่ตั้งแต่วันแรก พวกเขาต้องมีความรู้เรื่องสินค้า กฎการตั้งราคา น้ำเสียงในการสื่อสาร ขั้นตอนการส่งต่อเรื่อง และบริบทสะสมที่อยู่ในหัวของเพื่อนร่วมงานรุ่นก่อน ขึ้นอยู่กับความซับซ้อน การทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพจริงจะมาถึงในช่วงไม่กี่สัปดาห์ไปจนถึงไม่กี่เดือน

ระหว่างช่วงเรียนรู้งานนั้น คุณจ่ายต้นทุนเต็มสำหรับผลงานเพียงบางส่วน และยังจ่ายด้วยเวลาของพนักงานอาวุโสที่ใช้ฝึกสอน

จากนั้นก็มีเรื่องการลาออก ตำแหน่งขายและซัพพอร์ตด่านหน้ามีการหมุนเวียนเร็วกว่างานส่วนอื่นส่วนใหญ่ งานซ้ำซาก ชั่วโมงทำงานมักไม่ปกติ และฐานเงินเดือนเป็นระดับเริ่มต้น ทุกการลาออกทำให้ต้องเริ่มช่วงเรียนรู้งานใหม่ และเสียค่าสรรหาซ้ำอีกครั้ง

ส่วนที่แพงของฝ่ายขายไม่ใช่ชั่วโมงที่ทำงาน แต่เป็นชั่วโมงที่จ่ายเงินไปเพื่อรอ

เวลาว่างงานและรูปแบบของความต้องการ

ความต้องการขาเข้าไม่ได้คงที่ มันพุ่งขึ้นในเช้าวันจันทร์ หลังแคมเปญ หลังมีคนพูดถึง หลังคู่แข่งระบบล่ม แล้วลดลงในช่วงบ่าย และหายไปในตอนกลางคืน

แต่การจัดคนคงที่ คุณจ่ายสำหรับช่วงที่เงียบในอัตราเดียวกับช่วงพีก

ฝ่ายขายที่จัดคนรองรับช่วงพีกจึงว่างงานเกือบทั้งสัปดาห์ และฝ่ายขายที่จัดคนตามค่าเฉลี่ยก็ตกหล่นข้อความในช่วงพีก ซึ่งมักเป็นข้อความที่มีค่าที่สุด เพราะการพุ่งขึ้นมักหมายความว่าการตลาดเพิ่งได้ผล ความล้มเหลวทั้งสองแบบมีต้นทุน และไม่มีแบบไหนปรากฏในรายงานเงินเดือน

วัดของคุณเอง นำบทสนทนาขาเข้าหนึ่งเดือนมาแบ่งกลุ่มตามชั่วโมงของสัปดาห์ แล้วดูรูปแบบ จากนั้นวางชั่วโมงที่มีคนประจำทับลงไป ช่องว่างคือส่วนที่ตอนนี้คุณจัดการได้ไม่ดีหรือไม่ได้จัดการเลย

เงินซื้ออะไรได้บ้าง

อ่านทั้งหมดนี้แล้วอาจเข้าใจว่าเป็นข้อโต้แย้งให้ลดคน แต่ไม่ใช่

พนักงานขายที่ผ่านการฝึกมาเก่งมากในเรื่องที่ต้องใช้วิจารณญาณ การอ่านความลังเล การปรับข้อเสนอ การรับมือการเจรจาที่ยาก การตัดสินใจว่าเมื่อไรควรถอย งานนั้นคุ้มค่ากับต้นทุนและยิ่งกว่านั้น

สิ่งที่คนคนนั้นทำแล้วแพงคือการตอบว่า "ส่งไปโปรตุเกสไหม" เป็นครั้งที่เก้าในวันอังคาร ปัญหาเชิงคณิตศาสตร์ไม่ใช่ว่าฝ่ายขายแพงเกินไป แต่คือต้นทุนส่วนใหญ่ถูกใช้ไปกับข้อความที่ไม่ต้องใช้วิจารณญาณเลย

ลงมือคำนวณ

เพื่อการตัดสินใจที่คุณอธิบายเหตุผลได้ ให้ทำตามขั้นตอนนี้สำหรับธุรกิจของคุณ:

  1. ต้นทุนรวมต่อปีของงานส่วนนี้ เงินเดือน เงินสมทบของนายจ้าง เครื่องมือ พื้นที่ทำงาน เวลาของผู้บริหาร และค่าสรรหาในปีที่ผ่านมา
  2. ชั่วโมงที่ครอบคลุมได้จริง ชั่วโมงที่มีคนประจำต่อสัปดาห์ แบบตรงไปตรงมา ไม่รวมวันลา
  3. ชั่วโมงที่มีความต้องการขาเข้า ช่วงเวลาที่ข้อความเข้ามาจริง จากบันทึกของคุณเอง
  4. จำนวนบทสนทนาที่จัดการต่อปี ทุกอย่างที่เข้ามาและต้องตอบกลับ
  5. สัดส่วนที่ต้องใช้วิจารณญาณ สุ่มบทสนทนาร้อยรายการ แล้วทำเครื่องหมายว่าแต่ละรายการเป็นงานประจำหรือไม่ใช่ ทีมส่วนใหญ่ประหลาดใจกับสัดส่วนนี้

คุณจะได้ต้นทุนต่อชั่วโมงที่มีคนประจำ ต้นทุนต่อบทสนทนา และสัดส่วนค่าใช้จ่ายที่ไปกับงานประจำ รวมทั้งช่วงเวลาที่ไม่มีใครครอบคลุมเป็นจำนวนชั่วโมง

ซอฟต์แวร์ ไม่ว่าจะเป็น Axelion หรืออย่างอื่น ควรประเมินเทียบกับสี่ตัวเลขนั้น ไม่ใช่เทียบกับเงินเดือน การเปรียบเทียบที่ถูกต้องคือต้นทุนในการครอบคลุมชั่วโมงที่ว่างอยู่และรับงานประจำไป เทียบกับต้นทุนในการจ้างคนเพื่อให้ได้ผลลัพธ์เดียวกัน

บางครั้งคำตอบก็ยังเป็นการจ้างคน แต่อย่างน้อยก็จะเป็นคำตอบของคำถามที่ถูกต้อง

สำหรับตัวชี้วัดถัดไป ดูต้นทุนต่อบทสนทนา

Axelion ตอบภายในไม่กี่วินาที ตลอดทั้งวันทั้งคืน ตอบในแชตบนเว็บไซต์ของคุณ แนะนำสินค้าที่ใช่จากหน้าเว็บของคุณ บันทึกลีดทุกราย และส่งกรณีซับซ้อนให้ทีมของคุณ WhatsApp และ Telegram มีในแพ็กเกจ Business ดูบนเว็บไซต์ของคุณเอง →

บทความที่เกี่ยวข้อง

WhatsApp ปรับนโยบายการส่งข้อความเชิงธุรกิจ: ชื่อผู้ใช้นับเป็นข้อมูลติดต่อได้แล้วต้นทุนต่อบทสนทนา: ตัวชี้วัดที่ควรติดตาม

← บทความทั้งหมด