هزینه

خودکارسازی بدون تعدیل نیرو: بردن آدم‌ها به مراحل بالاتر قیف

وقتی پاسخ‌های تکراری دیگر به صندوق ورودی نمی‌رسند، چه چیزی برای یک تیم فروش کوچک تغییر می‌کند.

· 4 دقیقه مطالعه · ویراستار: Max

روایت رایج درباره خودکارسازی گفتگو با مشتری، با یک تیم کوچک‌تر تمام می‌شود. این همان روایتی است که فروشندگان نرم‌افزار القا می‌کنند و کارکنان انتظارش را دارند، و در یک تیم فروش سه‌نفره تقریباً هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افتد.

تیم‌های کوچک نیروی اضافه ندارند. نیرویشان نابجا تخصیص یافته است. آدم‌ها همین حالا هم برای کارهای مهم کم‌اند، و بخش بزرگی از هفته‌شان صرف کارهایی می‌شود که به خود آن‌ها نیازی ندارد.

آنچه خودکارسازی تغییر می‌دهد تعداد نیرو نیست. این است که کدام پیام‌ها به یک انسان می‌رسند.

کارهای تکراری واقعاً چه شکلی دارند

پیام‌های ورودی یک ماه را در بیشتر کسب‌وکارهای کوچک نمونه‌برداری کنید؛ الگو ثابت است. سهم قابل توجهی، سؤال‌هایی با پاسخ ثابت است: به اینجا ارسال دارید؟ این موجود است؟ ابعادش چقدر است؟ با این تعداد چقدر می‌شود؟ شنبه باز هستید؟ می‌شود با انتقال بانکی پرداخت کرد؟

این‌ها سؤال‌های احمقانه‌ای نیستند. مراحل ضروری یک خریدند. اما پاسخ دادن به آن‌ها به بازیابی اطلاعات نیاز دارد، نه به قضاوت — پاسخ از قبل وجود دارد و بسته به اینکه چه کسی می‌پرسد تغییر نمی‌کند.

سهم دیگری نیمه‌تکراری است: مشتری با نیت روشن که باید سه واقعیت از او جمع شود و یک سند استاندارد برایش تهیه شود. به عبارت دیگر، صدور پیش‌فاکتور.

آنچه می‌ماند کاری است که وجود یک فروشنده را توجیه می‌کند. مذاکره. مشتری‌ای که به دلیلی ناگفته مردد است. پیکربندی‌ای که تا حالا کسی نفروخته است. شکایتی که ممکن است به هر دو سو برود. یک مشتری بزرگ که بین شما و دیگری تصمیم می‌گیرد.

در بیشتر تیم‌های کوچک، این دسته آخر اقلیتی از حجم پیام‌ها و اکثریت قاطع اثر روی درآمد است.

دو حالت شکست یک صندوق ورودی درهم

وقتی همه چیز در یک صندوق ورودی می‌نشیند، دو چیز هم‌زمان خراب می‌شود.

وقفه. کار فروشی که تمرکز می‌خواهد — نوشتن یک پیشنهاد، آماده شدن برای یک تماس دشوار، کار روی یک پیکربندی پیچیده — زیر صفی از سؤال‌های یک‌خطی از بین می‌رود. هر کدام ناچیز است. با هم، کار عمیق را به‌کلی ناممکن می‌کنند.

اولویت‌بندی بر اساس ترتیب رسیدن. به صف تقریباً به همان ترتیبی پاسخ داده می‌شود که می‌رسد، چون هیچ‌کس پیش از خواندن نمی‌تواند ارزش پیام را بسنجد. پس درخواست خریداری که آماده ثبت یک سفارش بزرگ است، پشت چهار سؤال درباره زمان ارسال منتظر می‌ماند.

هیچ‌کدام از این دو مشکل با استخدام حل نمی‌شود. نفر چهارم هم به همان صف می‌پیوندد.

مشکل یک تیم فروش کوچک به‌ندرت کمبود ساعت است. مشکل این است که ساعت‌های ارزشمند و ساعت‌های کم‌ارزش تا وقتی کسی یکی را صرف نکرده، از هم قابل تشخیص نیستند.

وقتی لایه کارهای تکراری پوشش داده شود چه تغییری می‌کند

فرض کنید به سؤال‌های بازیابی‌محور به‌طور خودکار و شبانه‌روزی پاسخ داده می‌شود، و موارد نیمه‌تکراری در چارچوب قوانینی که تیم تعیین می‌کند جمع‌آوری و پیش‌فاکتورشان صادر می‌شود. چند چیز جابه‌جا می‌شود، و همه‌شان بدیهی نیستند.

صندوق ورودی به فهرست کوتاه تبدیل می‌شود. آنچه به یک نفر می‌رسد چیزی است که کسی تصمیم گرفته به یک نفر نیاز دارد. این صفی از جنس دیگری است — کوچک‌تر، دشوارتر، و ارزشمند برای خواندن با دقت.

زمان پاسخ دیگر یک بده‌بستان نیست. پاسخ سریع و پاسخ سنجیده معمولاً برای جلب یک توجه رقابت می‌کنند. جدا کردن لایه‌ها یعنی کارهای تکراری فوراً پاسخ می‌گیرند و کارهای پیچیده درست پاسخ می‌گیرند.

حجم پیام‌های عصر و آخر هفته دیگر هدر نمی‌رود. نه به این دلیل که کسی آن ساعت‌ها کار می‌کند، بلکه چون سؤال‌هایی که آن موقع می‌رسند دیگر به کسی نیاز ندارند.

انتقال به کارشناس به تصمیمی تبدیل می‌شود که خودتان تنظیم می‌کنید. نقطه‌ای که گفتگو به یک انسان می‌رسد قاعده‌ای است که شما می‌نویسید، نه حاصل اتفاقی اینکه چه کسی آنلاین بوده است. هر جا Axelion به کار می‌رود، این مرز را کسب‌وکار تعیین می‌کند — کدام موارد ارجاع شوند، در چه نقطه‌ای و به چه کسی — و ارزش دارد هر بار که می‌بینید خودکارسازی کدام موارد را خوب انجام می‌دهد، دوباره بازبینی‌اش کنید.

تیم به‌جایش چه کار می‌کند

اینجاست که برنامه معمولاً مبهم می‌شود، و نباید بشود. اگر پاسخ‌های تکراری دیگر به صندوق ورودی نرسند، ساعت‌های آزادشده باید جایی بروند، وگرنه بی‌سروصدا دوباره پر می‌شوند.

کارهایی که بیشتر تیم‌های کوچک هیچ‌وقت به آن‌ها نمی‌رسند:

  • پیگیری. پیش‌فاکتورهایی که فرستاده شده و هیچ‌وقت پیگیری نشده‌اند. این رایج‌ترین شکاف است و هیچ مهارت تازه‌ای لازم ندارد.
  • تماس فعال با مشتریان فعلی. سفارش مجدد، ارتقا، محصولات مکمل. تبدیلشان از هر سرنخ ورودی ارزان‌تر است.
  • درست باختن معامله‌ها. پرسیدن از مشتریانی که نخریدند که چرا. هیچ‌کس این کار را نمی‌کند، و پاسخ‌ها معمولاً مشخص و قابل اصلاح‌اند.
  • مکتوب کردن دانسته‌های کسب‌وکار. قوانین قیمت‌گذاری، استثناهای سیاست‌ها، جزئیات محصول. این کار خودکارسازی را بهتر می‌کند و از جابه‌جایی نیرو جان سالم به در می‌برد.
  • رسیدگی خوب به موارد دشوار. با وقت کافی، نه در فاصله وقفه‌ها.

این را پیش از استقرار تصمیم بگیرید، نه بعد از آن. تیمی که نشنیده وقت آزادشده برای چیست، به‌طور منطقی نتیجه می‌گیرد که این وقت برای او آزاد نشده است.

با تیم صریح صحبت کنید

نگرانی واقعی است و پاسخی مستقیم می‌طلبد، نه دلداری.

درباره آنچه تغییر می‌کند دقیق باشید: کدام دسته از پیام‌ها دیگر نمی‌رسند، کدام‌ها همچنان می‌رسند، و از تیم انتظار می‌رود با این تفاوت چه کند. درباره آنچه تغییر نمی‌کند هم دقیق باشید: تعداد نیرو، اگر تصمیم همین است.

بعد آن‌ها را در راه‌اندازی مشارکت دهید. کسانی که یک سؤال را چهل بار در ماه پاسخ می‌دهند دقیقاً می‌دانند آن سؤال‌ها کدام‌اند، پاسخ‌های فعلی کجا اشتباه است و کدام موارد هرگز نباید بدون یک انسان رسیدگی شوند. همین دانش فرق میان خودکارسازی کارآمد و خودکارسازی‌ای است که شما را جلوی مشتری شرمنده می‌کند.

بعد از یک ماه، با هم مرورش کنید. کدام ارجاع‌ها نباید ارجاع می‌شدند، کدام پاسخ‌های خودکار باید ارجاع می‌شدند، و ساعت‌های آزادشده واقعاً چه حاصلی داشتند.

تیم‌هایی که از این کار ارزش می‌گیرند، آن را بازتخصیص توجه می‌دانند، نه کاهش هزینه. صرفه‌جویی در هزینه، هر جا که پیدا شود، معمولاً اثر جانبی فروش بیشتر با همان آدم‌هاست.

Axelion در چند ثانیه و در تمام ساعات شبانه‌روز پاسخ می‌دهد. در چت سایت شما جواب می‌دهد، محصول مناسب را از روی صفحه‌های شما پیشنهاد می‌کند، هر سرنخ را ذخیره می‌کند و موارد پیچیده را به تیم شما می‌سپارد. WhatsApp و Telegram در پلن Business. آن را روی سایت خودتان ببینید ←

مقاله‌های مرتبط

هزینه هر گفتگو: شاخصی که ارزش پیگیری دارداستارتاپ‌ها: کی فروشنده استخدام کنیم و کی نه

→ همه مقاله‌ها